Παραμονή Χριστουγέννων.
Όλα τα παιδάκια στους δρόμους από το ξημέρωμα με σκοπό να μας ξυπνήσουν και να μας τραγουδήσουν. Παιδάκια ηλικίας 6+.. Παιδάκια με τρίγωνα, κιθάρες, φλογέρες, γκάιντες, τύμπανα, μελόντικες, τρομπέτες. Παιδάκια ντυμένα αγιοβασίληδες. Παιδάκια αλλοδαπά (και όχι μόνο) που ξεχνάνε τους στίχους. Παιδάκια εννίοτε αγενή.. Και γύρω από τα τελευταία περιστρέφεται η σημερινή μας ιστορία..
Διότι, αγαπητοί μου αναγνώστες, η αγένεια έχει μέτρο άραγε??
Τα πρώτα παιδάκια είχαν καταφθάσει στις 8.. Τα άκουγα μέσα από το δωμάτιο μου και πίεζα όλο και πιο δυνατά το μαξιλάρι στο κεφάλι μου..
Γύρω στις 11 δεν άντεξα, ξύπνησα.. Οι δικοί μου θα πήγαιναν κάπου (να τα πουν και αυτοί ίσως..!) και εγώ έπρεπε να ανοίγω στα βλαμμένα που δεν είχαν βαρεθεί να γκαρίζουν. Ελάχιστα λεπτά πριν φύγουν οι δικοί μου χτυπαέι το κουδούνι "Ντιν ντιν". Ανοίγει ο μπαμπάς μου.
Ε(νοχλητικό παιδάκι): Να τα πούμε??
Μ(παμπάς): Ε ρε παιδιά, τέτοια ώρα που ήρθατε... Μας τα 'παν..
Μετά από κανα 5 λεπτο φεύγουν....
Εγώ κάθομαι στο δωμάτιο μου και διαβάζω..
Κανείς δεν είχε χτυπήσει κουδούνι μέχρι που.. "Τσουκ Τσουκ". Ήταν οι γονείς μου..
Α(ναστατωμένη μητέρα): Narcissa, τί εκανες στο μπαλκόνι??
(Σημείωση: Ζω σε μονοκατοικία, το μπαλκόνι μας είναι στο επίπεδο του δρόμου, χαμηλά δηλ)
Α(νυποψίαστη Narcissa): Τί έκανα...?
Μ(ητέρα): Σου χτύπησε κανείς το κουδούνι όσο λείπαμε??
Ν(arcissa): Όχι, γιατί τί...?
Μ: Έτσι εξηγείται λοιπόν..!! Γρηγόρη (μπαμπάς) έλα να δεις!!
(Σημείωση: Ζω σε μονοκατοικία, το μπαλκόνι μας είναι στο επίπεδο του δρόμου, χαμηλά δηλ)
Α(νυποψίαστη Narcissa): Τί έκανα...?
Μ(ητέρα): Σου χτύπησε κανείς το κουδούνι όσο λείπαμε??
Ν(arcissa): Όχι, γιατί τί...?
Μ: Έτσι εξηγείται λοιπόν..!! Γρηγόρη (μπαμπάς) έλα να δεις!!
Τα παιδάκια που δεν αφήσαμε να μας πούν τα κάλαντα μας κατούρησαν το μπαλκόνι!!!!!!!
Τραγικό!!?
Άντε, του χρόνου εύχομαι να μας κατουρήσουν και εμάς (για γούρι!)
Απαπάααααα....
Ευτυχώς δεν τα καθάρισα εγώ μετά......
